Almandijn is een silicaatmineraal dat bekendstaat om zijn hardheid en duurzaamheid, en dat met name in China voorkomt.
Kristalstructuur
Fe₃Al₂(SiO₄)₃.
Elementaire samenstelling (in massa)
Element
Massa %
Uiterlijk
OZuurstof
38,57 %
FeIJzer
33,66 %
SiSilicium
16,93 %
AlAluminium
10,84%
Berekend op basis van een vereenvoudigde eindpuntformule. Vaste-oplossingsreeksen, watergehalte en sporenvervangingen zorgen voor variatie in de praktijk.
IMA-afkorting (Whitney-Evans 2010)
Alm
→ Almandijn
Granaat
Standaardsymbool uit American Mineralogist (Whitney & Evans, 2010). Gebruikt bij de beschrijving van dunne secties, fasediagrammen en soortbeschrijvingen in IMA-stijl.
Uitspraak
/ˈælməndiːn/
↔ AL-mun-deen
afkomstig uit Alabanda (Turkije)
Aanbevelingen voor edelsteenslijpers en facetteerders
Aanbevolen slijpvorm:
ovaal / kussen
Ook gezien:
kussen, ovaal, cabochon
Typische opbrengst:
30% van de ruwe steen
Boheemse almandijn wordt traditioneel als cabochon geslepen; pyroop van edelsteenkwaliteit kan als kussen worden gefacetteerd.
Hardheid
Gedrag:
broos
Onder belasting:
Hetzelfde als granaat
Hetzelfde.
Glans
glasachtig
Standaard glasachtig.
Kleur Oorzaak (chromofoor)
Chromofoor:
Fe²⁺
Mechanisme:
idiochromatisch
Geproduceerde kleur:
rood-paars
Zuiver Fe-Al-granaat; deper rood dan pyroop.
Diafaniteit (transparantie)
transparant tot doorschijnend
Fe-Al-granaat.
Magnetisme
Categorie:
zwak paramagnetisch
Testresultaat:
Waarneembare aantrekkingskracht met N52-neodymium
IJzerrijk granaat — het sterkst paramagnetische granaat.
Test met een zeldzame-aardemagneet (N42- of N52-neodymium). Hang het exemplaar aan een draadje voor een gevoelige paramagnetische detectie. Diamagnetische mineralen worden zwak afgestoten (alleen zichtbaar met sterke magneten zoals bismut).
Soortelijk gewicht
3,95–4,32
g/cm³
zwaar
Fe-Al-granaat; zwaarste pyralspiet-granaat.
Ter vergelijking: water = 1,00, glas ≈ 2,5, kwarts = 2,65, korund ≈ 4,00, Galeniet ≈ 7,50, goud ≈ 19,3.
Almandijn heeft een hardheid van 7–7,5 op de schaal van Mohs —
harder dan glas; krast op staal.
Kleuren:
Streep :wit
Kristalsysteem Isometrisch (kubisch)
Ontdekking Voor het eerst beschreven in 1546 door Georgius Agricola
Silicaten (nesosilicaten)
TL;DR · 1 min lezen
Almandijn (Fe₃Al₂(SiO₄)₃) is het ijzerrijke eindlid van de granaatgroep en de meest voorkomende granaatsoort. De diep wijnrode tot bruinrode dodecaëdrische kristallen worden op grote schaal verzameld en vormen klassieke granaatzand- en metamorfe gesteente-afzettingen.
Almandijn (Fe₃Al₂(SiO₄)₃) is het ijzerrijke uiterste lid van de granaatgroep en de meest voorkomende granaatsoort. De diep wijnrode tot bruinrode dodecaëdrische kristallen worden op grote schaal verzameld en vormen klassieke granaatzand- en kristalafzettingen in metamorf gesteente. Almandijn vormt zich in regionaal metamorfe schisten en gneissen, waar het groeit als goed gevormde isometrische kristallen, ingebed in een matrix van mica en Kwarts.
We gebruiken enkele cookies (analyse, afrekenen, chat) om de site te laten werken en het gebruik te begrijpen. Cookies die nodig zijn voor het afrekenen worden altijd geladen. Privacybeleid