Beryl is een silicaatmineraal dat door verzamelaars zeer gewaardeerd wordt vanwege zijn uitzonderlijke kleurengamma; er zijn verschillende Chinese vindplaatsen van wereldklasse.
Kristalstructuur
Cyclosilicaat — gestapelde Si₆O₁₈-ringen; kanalen langs de c-as bevatten sporen van kationen + H₂O.
Elementaire samenstelling (in massa)
Element
Massa %
Uiterlijk
OZuurstof
53,58 %
SiSilicium
31,35 %
AlAluminium
10,04 %
BeBeryllium
5,03%
Berekend op basis van een vereenvoudigde eindlidformule. Vaste-oplossingsreeksen, watergehalte en sporenvervangingen zorgen voor variatie in de praktijk.
IMA-afkorting (Whitney-Evans 2010)
Brl
→ Beryl
Pegmatietassemblages
Standaardsymbool uit American Mineralogist (Whitney & Evans, 2010). Gebruikt bij de beschrijving van dunne secties, in fasediagrammen en in IMA-achtige soortregistraties.
Zuiver beryl is inert; Cr/V-houdende smaragd kan een zwakke rode kleur vertonen.
SW = korte golf (bacteriedodende lamp). LW = lange golf (blacklight). De reactie varieert afhankelijk van de vindplaats, sporen van onzuiverheden en de behandeling.
Taaiheid
Gedrag:
broos
Onder belasting:
Conchoïdale breuk
Hard maar broos — smaragd is bijzonder kwetsbaar vanwege de „jardin“.
Test met een zeldzame-aardemagneet (neodymium N42 of N52). Hang het exemplaar aan een draadje voor gevoelige paramagnetische detectie. Diamagnetische mineralen worden zwak afgestoten (alleen zichtbaar bij sterke magneten zoals bismut).
Soortelijk gewicht
2,66–2,92
g/cm³
licht
Hogere soortelijke dichtheid in ijzerrijk (heliodor) en cesiumrijk pegmatietmateriaal.
Ter vergelijking: water = 1,00, glas ≈ 2,5, kwarts = 2,65, korund ≈ 4,00, Galeniet ≈ 7,50, goud ≈ 19,3.
Beryl heeft een hardheid van 7,5–8 op de schaal van Mohs —
zeer hard; alleen diamant of korund kan er krassen op maken.
Kleuren:
Streep :wit
Kristalsysteem :hexagonaal
Uitspraak: /ˈbɛrɪl/
Typeplaats: Regio Limoges, Frankrijk (klassiek)
Ontdekking: Voor het eerst beschreven in 1798 door Louis-Nicolas Vauquelin (Frankrijk)
Silicaten: Silicaten (cyclosilicaten)
TL;DR · 1 min lezen
Beryllium (Be₃Al₂Si₆O₁₈) is een beryllium-aluminiumcyclosilicaat dat bekendstaat om zijn edelsteenvariëteiten: Aquamarijn (blauw), smaragd (groen door Cr/V), morganiet (roze door Mn), heliodor (geel door Fe) en gosheniet (kleurloos). Het betreft allemaal dezelfde soort — alleen de kleur, die wordt bepaald door sporenelementen, verschilt.
Beryl (Be₃Al₂Si₆O₁₈) is een beryllium-aluminiumcyclosilicaat dat bekend staat om zijn edelsteenvarianten: Aquamarijn (blauw), smaragd (groen door Cr/V), morganiet (roze door Mn), heliodor (geel door Fe) en gosheniet (kleurloos). Het betreft allemaal dezelfde mineraalsoort — alleen de kleur, die wordt bepaald door sporenelementen, verschilt. Beryl ontstaat in granietische pegmatieten, hydrothermale aders en metamorfe gesteenten; goed gevormde zeshoekige prisma’s zijn de kenmerkende kristalvorm.
Beryllium is een moedersoort — de volgende genoemde variëteiten verschillen in kleur of chemische samenstelling, maar hebben dezelfde fundamentele mineralogie.
Aquamarijn(u6d77u84ddu5b9du77f3)
hemelsblauw tot zeewaterblauw
IJzerhoudende blauwe/blauwgroene berylvariëteit, genoemd naar zeewater.
Smaragd(u7956u6bcdu7eff)
diepgroen
Een groene berylvariëteit die chroom en vanadium bevat; een van de vier belangrijkste edelstenen.
Morganiet(u6469u6839u77f3)
roze tot perzik
Een mangaanhoudende roze tot perzikkleurige berylvariëteit, genoemd naar J.P. Morgan.
Heliodor(u91d1u7effu67f1u77f3)
goudgeel
IJzerhoudende goudgele berylvariëteit.
Gosheniet(u900fu7effu67f1u77f3)
kleurloos
Zuivere, kleurloze berylvariëteit, die wordt gebruikt voor geslepen edelstenen.
Rode beryl(u7ea2u7effu67f1u77f3)
framboosrood
Mangaanrijke rode berylvariëteit, uiterst zeldzaam; vrijwel uitsluitend afkomstig uit Utah, VS.
Cookies op MyMineralBox
We gebruiken enkele cookies (analyse, afrekenen, chat) om de site te laten werken en het gebruik te begrijpen. Cookies die nodig zijn voor het afrekenen worden altijd geladen. Privacybeleid