Kristalstructuur
Fe-eindlid van olivijn.
Elementaire samenstelling (in massa)
| Element | Massa % | Uiterlijk |
|---|---|---|
| Fe IJzer | 54,81 % | |
| O Zuurstof | 31,41 % | |
| Si Silicium | 13,78% |
Berekend op basis van een vereenvoudigde eindlidformule. Vaste-oplossingsreeksen, watergehalte en sporenvervangingen zorgen voor variatie in de praktijk.
IMA-afkorting (Whitney-Evans 2010)
Fa
→ Fayaliet
Fe-eindlid
Standaardsymbool uit American Mineralogist (Whitney & Evans, 2010). Gebruikt bij de beschrijving van dunne secties, in fasediagrammen en in IMA-achtige soortbeschrijvingen.
Uitspraak
/ˈfaɪəlaɪt/
↔ FY-uh-lite
naar het eiland Fayal, Azoren
Magnetisme
Categorie:
zwak paramagnetisch
Testresultaat:
Sterkste olivine-reactie
Fe-eindlid van olivijn.
Test met een zeldzame-aardemagneet (N42 of N52 neodymium). Hang het exemplaar aan een draadje voor een gevoelige paramagnetische detectie. Diamagnetische mineralen worden zwak afgestoten (alleen zichtbaar met sterke magneten zoals bismut).
Mohs 6,5–7
Vickers (~) 1400 HV
Knoop (~) 1100 HK
Geologische context
VulkanischPlutonisch stollingsgesteente
Elementensamenstelling naar massa
Formule: Fe₂SiO₄ · molaire massa: 203,77 g/mol
| Fe | 54,81 % | |
| O | 31,41 % | |
| Si | 13,78 % |
Berekend op basis van atoomgewichten (IUPAC 2021). De bezettingsgroepen (Fe, Mn) zijn gelijk verdeeld.
Groep: Olivinegroep
Verwante leden: Forsteriet
Mohs-hardheid
6,5–7
Fayaliet heeft een hardheid van 6,5–7 op de schaal van Mohs — harder dan glas; krast op staal.
Kleuren:
Streep
: wit
: wit
Kristalsysteem
: orthorhombisch
: orthorhombisch
Typeplaats: het eiland Fayal, Azoren, Portugal
Ontdekking: Voor het eerst beschreven in 1840 door Christian Gottlob Gmelin (Portugal)
Silicaten: Silicaten (nesosilicaten)
TL;DR · 1 min lezen
Fayaliet (Fe₂SiO₄) is het ijzer-eindlid van de olivijngroep en vormt daarmee de afsluiting van de forsteriet-fayalietreeks. De donkergroene tot bruine kleur is het gevolg van tweewaardig ijzer dat magnesium vervangt.
Fayaliet (Fe₂SiO₄) is het ijzer-eindlid van de olivijngroep en vormt daarmee de afsluiting van de forsteriet-fayaliet-reeks. De donkergroene tot bruine kleur is het gevolg van tweewaardig ijzer dat magnesium vervangt. Fayalietrijke olivijnen komen voor in ijzerrijke stollingsgesteenten (gabbros, anorthosieten) en in fayalitische slakken afkomstig van historische ijzersmelterijen. De typelocatie op het eiland Faial (Azoren) en de basaltformaties in de maanzeeën zijn klassieke vindplaatsen.